روزی حضرت محمد(ص)شیطان را در مسجد الحرام دید پیش او رفت و فرمود :ای معلون چرا ناراحتی شیطان گفت:جون که این همه تلاش میکنم که مردم را گمراه کنم ولی تو در قیامت از آنها شفاعت میکنی و تمام زحمات مرا هدر می دهی وبه همین خاطر با تو دشمنم و از تو بدم میآ ید حضرت فرمودند:ازدست امتم چرا ناراحتی؟  شیطان گفت: امت تو خصو صیاتی دارند که امت های دیگر ندارند .

اول:اینکه وقتی به هم می رسند سلام میکنند که سلا م اسم خداست و من از اسم خدا می ترسم .

دوم :وقتی همدیگر را می بینند و تا دست ها یشان از هم در نیاورده گنا هانشان بخشیده می شود .

سوم:اینکه غذا بخورند (بسم الله)می گویند و من دیگر نمی توانم غذا بخورم وگرسنه

میمانم .

چهارم: اینکه بعد از غذا( الحمد الله) می گویند .

پنجم :آنکه وقتی اسم تو می آید بلند صلوات ختم می کنند و آنقدر ثواب آن زیاد است

که من فرار می کنم .

ششم :آنکه وقتی می خواهند کاری کنند (انشا الله) می گویند ومن دیگر نمی توانم

در کارهایشان مدا خله کنم وآنها را بر هم بزنم .

هفتم: آنکه وقتی کسی صدقه می دهد هم گنا هانش آمرزیده می شود وهم هفتاد

نوع بلا را از خود دور می کنند به همین دلیل حضرت نبی اکرم (ص) فرمودند:وقتی انسان دستش را در جیبش می برد که پولی را صدقه دهد هفتاد شیطان دست او را

می گیرند تا او را منصرف نما یند و نگذا رند او صدقه دهد.

هشتم: آنان که قران میخوانند و در خانه هایی که قرآن خوانده می شود دیگر جایی برای من نمی ماند چون در آن خانه ملائکه رفت و آمد دارند.

نهم:آنکه مرا زیاد لعنت می کنند و وقتی مرا لعنت می کنند یک زخم بر بدنم می افتد و تا زمانی که همان شخص را به گمراهی نکشانم ان خوب نمی شود.