.: بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ:.

 اى امت محمد - صلى الله عليه و آله - يادكنيد محمد و آل او را در هر شدت و مصيبت تا آن كه خدا يارى كند شما را به واسطه ملايكه برشياطينى كه قصد شما مى كنند.

  به درستى كه با هر يك از شما، ملكى هست در طرف راست ، كه حسنات را مى نويسد. و ملكى ديگر در طرف چب ، كه سيئات را مى نويسد. و دو شيطان نيز هست با هركس ، كه ابليس ‍ آنها را فرستاده است ، كه او را اغوا نمايند. هنگامى كه يكى از شما، وسوسه اى در دل خود يافت ، خدا را يادكند و بگويد: لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم و صلى الله على محمد و آله الطاهرين . آن دو شيطان ، پنهان مى شوند، و به نزد ابليس مى روند، و شكوه مى كنند، و به مى گويند: امروز، اين شخص مارا خسته كرده است ، جمعى از شياطين و مرده را به مدد ما فرست . ابليس ، گروهى از مادران را - در عقب يكديگر - به يارى ايشان مى فرستد، تا آن كه هزارنفر در نزد او جمع مى شوند. قصد او مى كنند. پس اگر آن بنده ، خدا را ياد كند، و بر محمد و آل آن حضرت - عليه السلام - صلوات فرستد، آنها راهى به او نخواهد يافت ؛ و به ابليس مى گويند كه خود با تمام لشكرت بيا، تا آن كه بر او غلبه نمايى ، و او را اغوا نموده گمراه سازى . پس ابليس ، با تمام لشگر مى آيد. و حق تعالى به ملايكه مى فرمايد كه : ابليس ، قصد فلان بندة من يا فلان كنيز من نموده است ، بالشگرش . شما برويد، با او مقاتله كنيد.

پس در مقابل هر شيطانى صدهزار ملك مى آيند، كه بر اساس آتشى سوارند؛ و در دست ايشان ، شمشيرها و نيزه ها از آتش است ، و كمان ها و تيرها از آتش هست ؛ و تمام كاردها و سلاح هاى ايشان از آتش است ؛ و آن شياطين را دور مى كنند، و بعضى را مى كشند، و ابليس را اسير مى كنند، و آن حربه ها بر او مى زنند.

ابليس فرياد مى زند: اى پروردگار من ، كجا است وعده تو، به درستى كه تو من را مهلت دادى تا وقت معلوم . خطاب به ملايكه مى رسد: من او را وعده داده ام كه نمى رانم ، و وعده نداده ام كه سلاح و عذاب را بر او مسلط نگردانم و درد و الم به او نرسانم حربه ها بر او بزنيد، و ما او را نخواهيم كشت . ملايكه ، آن قدر ضربت بر او مى زنند كه تمام اعضايش مجروح مى گردد؛ پس او را وا مى گذراند. ابليس ، پيوسته براى خود و براى اولادش كه كشته شده اند، اندوهگين مى باشد. و چيزى از آن جراحت هايش بهبود نمى يابد مگر به شنيدن آواز مشركان ، كه به كفر تكلم نمايند. پس اگر آن بنده ، بر ذكر خدا و صلوات فرستادن مشغول باشد، او به همان حالت باقى مى ماند. اما اگر آن بنده ياد خدا و صلوات را ترك نمايد، و در مخالفت امر خدا، و معصيت فرو رود؛ آن جراحت ها، التيام مى پذيرد، و ابليس بر آن شخص ‍ مسلط مى شود، و او را لجام مى كند، و زين بر او مى گذارد، و بر او سوار مى شود، و بعد از آن پايين مى آيد، و مى گويد، الحال ما بر او مسلطيم ، و هر وقت كه خواهيم ، بر او سوار مى توانيم شد.

 پس رسول خدا - صلى الله عليه و آله - فرمود: اگر مى خواهيد كه ابليس ‍ را بر همان حال ، با جراحت هاى بسياراندوهگين بگذاريد، كه جراحت هايش بهبود نيايد، مداومت نماييد بر طاعت خدا و صلوات فرستادن . و اگر بر غير آن حال باشيد، اسير ابليس خواهد بود، و مرده خود را برگردن هاى شما سوار خواهد كرد.

 این مطلب از این وبلاگ کپی گردیده:http://seyedhadi2.blogfa.com/